Met de jaren raakte het geheim steeds inniger verstrengeld tussen de uitlopende wortels van de oude wilg. Dat ik het uiteindelijk toch ontdekte zou je een wonder kunnen noemen, tenzij je erin gelooft dat toeval niet bestaat. Het geheim fluisterde in mijn oor: ‘Help me, het licht weer te zien.’
De aanwijzingen in het verweerde dagboek van oudtante Gertruida waren mysterieus maar uitdagend. Het in de boom gekerfde hart versmolt opgewonden met het mijne toen ik mijn hand erop legde.
Het verweerde kistje had haar inhoud zorgvuldig beschermd. De spullen uit het kistje vertelden het verhaal van een leven dat nooit geleefd had mogen worden en vervulden mij met een postuum gevoel van diep medelijden met mijn statige oudtante Gertruida.
@Nyceway. Mooi stukje!
er in – erin
Het geheim fluisterde in mijn oor: ‘help me, het licht weer te zien.’ – Het geheim fluisterde in mijn oor: ‘Help me, het licht weer te zien.’
Mooi geschreven, nyceway_1.
?
Mooi, nyceway. Je stukje spreekt tot mijn verbeelding.
Eerste alinea maakt buitengewoon nieuwsgierig Nyceway!
Práchtig verhaal, prachtige zinnen! Ben heel benieuwd naar tante Gertruida…
Han, Ewald, Odilia, Levja, Kees en Alice,
Dank jullie wel voor de leuke reacties en de hartjes!
gr. Nynke