Snel moffelt de man een verpakt stuk vlees onder zijn jas weg. Als je geen oogcontact wilt, gebeurt dat toch: hij kijkt mij vernietigend aan.
Ik loop naar een straatje waar ik niets nodig heb. Quasi nonchalant lees ik mijn boodschappenbriefje; hij staat achter mij. In een ander straatje pak ik gauw wat ik wel nodig heb.
Ik kies voor een kassa met aan het eind een man met een V op zijn revers. De man kiest voor dezelfde en tikt met zijn mandje waarin slechts een blikje ligt tegen mijn rug. Het blikje zet hij hard op de band.
‘Mag ik even uw tas controleren?’ vraagt de bewaker aan mij.
‘Waarom?’
‘Routine, meneer.’
‘Let liever goed op!’
‘Waarop, meneer?’
Recente reacties