Schrijf mee!
« »

Communicatie, Fictie, Maatschappij, Mensen

Intimidatie

9 januari 2018 | 120w | Han Maas | 2 |

Snel moffelt de man een verpakt stuk vlees onder zijn jas weg. Als je geen oogcontact wilt, gebeurt dat toch: hij kijkt mij vernietigend aan.
Ik loop naar een straatje waar ik niets nodig heb. Quasi nonchalant lees ik mijn boodschappenbriefje; hij staat achter mij. In een ander straatje pak ik gauw wat ik wel nodig heb.
Ik kies voor een kassa met aan het eind een man met een V op zijn revers. De man kiest voor dezelfde en tikt met zijn mandje waarin slechts een blikje ligt tegen mijn rug. Het blikje zet hij hard op de band.

‘Mag ik even uw tas controleren?’ vraagt de bewaker aan mij.
‘Waarom?’
‘Routine, meneer.’
‘Let liever goed op!’
‘Waarop, meneer?’

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Han Maas of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »