De maalstroom van gedienstig en steriel proza dat zichzelf tot voorbij de horizon blijft reproduceren slokt de onoplettende lezer genadeloos op. De rusteloosheid van de ziel, de verscheuring van de geest, de impulsieve begeerte die zich van de wil meester maakt worden gesymboliseerd door de diepe ravijnen en de vereerde grotten van de lakse macht der gewoonte. De focus leggen op narratieve overdracht van oorsprong, heden en bestemming blokkeert immers alle creativiteit en originaliteit. Het is juist de toepassing van de peilloze duisternis der feiten die de onderliggende werkelijkheid in al z’n naaktheid toont. Het is deze duisternis, die de almaar in vertwijfeling gebrachte lezer de gemakzucht doet inzien van een realistische weergave der feiten middels de pen der kleinhartigheid.
« Verre vrede
Onder de vleugels »
« Verre vrede Onder de vleugels »
Fictie
Fictieve werkelijkheid en werkelijke fictie
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Cesar Noordewier of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
2 reacties
Reageren
« Verre vrede Onder de vleugels »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
@Cesar: wow, wat een indrukwekkende tekst. Ik ga hem nog een paar keer lezen.
@Lisette. Het is een kleine stijloefening mijnerzijds. Tevens is het een aanmoediging om verbeeldingskracht te gebruiken in plaats van 500 varianten van dezelfde compositie te schrijven. Dus om niet in visuele directheid te blijven hangen, maar tot de kern der aarde door te dringen en onze kosmische oorsprong niet te vergeten.