Hompiekurken noemde hij het. Geen idee meer wie hij was. Het woord onthield ik. De klank alleen al maakte de daad op zich leuker en luchtiger. Mijn streng christelijke opvoeding deed me later dubbel liggen bij creatieve synoniemen van Koot en Bie voor ‘de âhtste beweiging ter wereld, za’k ma zegguh.’
Als volwassene was ik nogal gecharmeerd van de keurige termen coïteren, cohabiteren, in een hele jolige bui ook weleens vogelen maar meestal gewoon ‘vrijen.’
Doch hompiekurken zal altijd mijn favoriet blijven. Ik heb een beeld van mijn honderdste verjaardag: dat de burgemeester me komt feliciteren en de directeur van het bejaardenhuis vraagt of ik als honderdjarige nog wensen heb. En dat ik – zo dement als een deur – antwoord: ‘hompiekurken.’
« Houvast
Waar lagen de sleutels…. »
« Houvast Waar lagen de sleutels…. »
Communicatie
Synoniemen
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Mechtilde of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
Reageren
« Houvast Waar lagen de sleutels…. »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recente reacties