Goede morgen meneer Jansen. Kijk eens aan, al wakker? Langzaam wordt een verduisteringsgordijn opengeschoven, toch schijnt zijn wereld met de inval van het licht, de samenhang maar niet te kunnen vinden.
Het hoofd voelt massief, beton waarin elke vorm van wapening inmiddels ontbreekt. Kwiek wordt hij uit bed gehesen, tegen zijn bureau aangepoot. Voor hem dat bakje visitekaartjes. M.A. Een titel. Vaag dringt tot hem door dat dit stuk papier ooit samenviel met althans een deel van zijn persoonlijkheid.
“En meneer Jansen? Welke dag is het vandaag?”
Lastige promotiecommissie dit keer! Maandag,zondag? Goed antwoord als dat lot uit de loterij.
Daarnet wist hij het nog! Was wetenschap omlijnd door dat creatieve raamwerk van jarenlang opgebouwde dwarsverbanden.
Hora Est..
Meneer Alzheimer!
@Keesleeuw: alsof je het van binnenuit kunt voelen, in prachtige zinnen neergezet!
Indringend geschreven. Ook liefdevol.
Intrigerend stukje, goed ingeleefd en goed geschreven.
@keesleeuw. Dit wil je niet meemaken. Wat goed de sfeer en gedachten beschreven. <3
Hoi Kees, prachtig! Ik word hier stil van. <3
Ha die Kees! Helemaal raak!
Wrange titel. Niets verhullend. Knap geschreven. De humor redt. ?
Kees: Gefragmenteerde denken erg goed neergezet!
Bedankt voor je commentaar Lisette. Mooi als iets dat je bedoelt te zeggen ook raakt.
Levja, Dank voor je reactie. “Liefdevol” spreekt me wel aan in dit verband.. Het zal je maar overkomen.
@Hekate, dank voor je reactie!
@Han, Dezelfde gedachte gaat door je hoofd bij schrijven van zo’n stukje. Ongrijpbaar zo’n ziekte. Bedankt voor je reactie.
@Ton, mooi dat dit stukje je raakt.
@Arjan, bedankt voor je positief commentaar. Wellicht tot morgen 🙂
@mien,@berdien, dank voor jullie commentaar. Humor blijft juist in serieuze onderwerpen een belangrijk smeermiddel.