‘Met Jackpot?’
‘Ja, en doe ook maar tien krasloten, Bert.’
‘Jazeker, Marie.’
‘En een straatje.’
– waar ze ook uit stinkt. Vet haar hangt op d’r nog vettere kraag. Ik doe een stapje terug.
‘Die Postcodeloterij is gemeen. Je hebt je lot, maar het is ongeldig zolang je niet betaalt. Stel je eens voor dat ie valt, en je buren hebben wel betaald…
Afschuwelijk, die foto’s op de pakjes sigaretten; dat mensen roken… Afgezien van je gezondheid, hartstikke duur! Ik ben blij dat ik niet verslaafd ben,’ zegt ze terwijl ze geld gooit in de gokautomaat.
‘Shampoo en tandpasta zijn ook duur, mevrouw,’ zegt iemand.
‘Op dit lot is vijftig euro gevallen, Marie! Dan krijg ik nog zestig euro van je.’
« Het fake-account
Het grote schoolfeest »
« Het fake-account Het grote schoolfeest »
Communicatie, Cultuur, Fictie, Maatschappij, Mensen
Winnen wordt altijd verliezen
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Han Maas of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
8 reacties
Reageren
« Het fake-account Het grote schoolfeest »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Scherp.
@Levja. Vooral vet, haha!
Ergens stinkt het! Mooi Han!
@Arjan. Dank je!
@Han: beeldend beschreven, ik deed in gedachten dat stapje mee naar achter.
@Lisette. Dank je wel!
bittere schets
@José. Dank voor je reactie(s).