Met brilcream vormt ma voor de laatste keer golven in het pluizige bruine haar. Op tafel ligt zijn bril met de gekleurde glazen. Pa is pa niet zonder die bril.
Mannen in zwart rijden de baar naar binnen en hevelen vader over in de kist met serene witte bekleding. Vier dagen lang vult een zacht gonzend geluid de ruimte.
Het is koud en grijs die oudejaarsdag. In een lange stoet brengen we pa naar zijn laatste rustplaats. Het bevroren gras knispert zacht onder onze voeten.
Stof zijt gij en tot stof zult gij wederkeren, bij elk gesproken woord kringelen witte wolkjes damp omhoog.
Terwijl de kist langzaam in de bevroren grond zakt klinkt in de verte het dreunen van karbidbussen.


Beste yhaitsma, welkom op 120w! We vinden het leuk dat je meeschrijft op onze site! Als je vragen of opmerkingen hebt horen we het graag. En vergeet niet dat je altijd in gesprek kunt gaan met je collegaschrijvers via de reactiepanelen.
Groeten en veel 120 woorden lees- en schrijfplezier gewenst!
De 120w-redactie