Een goede voorbereiding is het halve werk, vind ik. En dus toog ik met mijn geliefde naar mijn immer kritische, strategische en warm betrokken vriendin. Die avond besteedden we aan de mogelijke vragen en mijn antwoorden en mijn houding tijdens het gesprek.
Toch was ik doodzenuwachtig toen ik de volgende dag de kamer inliep. Wat hielp, was dat ik een aardig persoon trof, die zich goed had ingelezen.
De vragen waren alsnog confronterend, en daarmee het beeld dat ik moest schetsen van de afgelopen acht jaren. Hoe feitelijk ik ook antwoordde, het voelde alsof ik mijn hele geestelijke inboedel op tafel legde. En dat voelt erg kwetsbaar.
Nee, op een gesprek over je WIA-aanvraag kun je nooit voldoende voorbereid zijn.
« Veelkleurigheid der fluimen
Huil maar niet »
« Veelkleurigheid der fluimen Huil maar niet »
Column, Maatschappij, Studie & werk
Beladen bezoek
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van lisette of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
11 reacties
Reageren
« Veelkleurigheid der fluimen Huil maar niet »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
De titel dekt de lading helemaal.
Mooi en intens geschreven over kwetsbaarheid, Lisette.
Zo herkenbaar, Lisette. Hoop dat het gunstig afliep, altijd weer spannend.
Kippenvel
@Lisette. Dat zijn nare gesprekken. Goed verwoord.
Wat hielp dat ik een aardig persoon trof… is niet een goede zin. Wat hielp was dat ik een aardig persoon trof… bv. lijkt mij beter.
@Nel: dank voor je reactie, fijn dat het goed overkomt.
@Odilia: de afloop is nog niet bekend, ik zit in ‘de wachtkamer’ de komende weken
@KarinMartina: dank voor meevoelende reactie
@Han: dank, en ook voor de correctie. Ik was gewoon een woordje vergeten!
Geestelijke inboedel … Mooi gevonden, Lisette!
@Ewald: dank je, het kwam spontaan naar boven
Daar ga je dan, met je ziel op de fileertafel. Mooi beschreven.
@Stella: en jouw reactie is ook treffend, zo voelt het echt.
goed geschetst Lisette, je voelt je in zo’n situatie toch de afhankelijke partij
@José: klopt, en dan is het dus belangrijk om overtuigend genoeg te vertellen hoe slecht het met me gaat!