Van nature gebruik ik veel woorden om mezelf te verduidelijken, waardoor ik me steeds verder ingraaf in de duistere krochten van de mensen tegenover me, die één voor één van mijn betoog afdwalen. Twitter moest uitkomst bieden. 140 karakters om een boodschap de digitale wereld in te sturen. Twitter bracht me vervolgens op deze site.
Bij iedere digitale applicatie hoort een ava, een soort van profielfoto. Ik startte met een kleurrijke, maar onherkenbare selfie. De volgende versie werd een close-up van het hoofd van de pop van mijn dochter. Daar kreeg ik commentaar op. Een verdere zoektocht ontrolde zich, tot ik besloot dat het te ingewikkeld werd om de juiste ava te vinden. U mag raden wat ik tenslotte koos.


@Hadeke: helemaal realistisch, en ook dat vind ik fijn om te lezen.
En de titel vind ik een onthulling!
mooi Hadeke, hoewel ik naar de ava nog moet raden