Vroeger schreef ik. Gedichtjes, verhalen en columns. Op een gegeven moment vond ik dat mijn woorden niet goed op papier kwamen en stopte ik ermee.
Vandaag kreeg ik uit onverwachte hoek een schouderklopje met terugwerkende kracht. Iemand merkte op dat hij me miste en vond mijn argument om niet meer te schrijven ongegrond. Dit zette hij kracht bij door een stukje van mijn hand uit 2013 boven water te halen en, eerlijk is eerlijk: slecht was het niet.
Ik kan u zeggen dat het goed voelt om de uitdaging aan te gaan. Ik pak de pen opnieuw op en zal proberen met alle woordkunstenaars in dit schrijversparadijs mee te komen. En ik zal schouderklopjes geven aan anderen. Want dat werkt!
Leuk je weer te lezen!
Dank je wel!
Inderdaad, de schouderklop is veelal een groot lichtpuntje. Ik gebruik nu bewust groot en het (t) je.
@unknownskin: schouderklopjes stimuleren, hoop dat je ook van binnenuit gemotiveerd blijft. Welkom terug!
@unknowskin: schouderklopjes zijn inderdaad fijn, hoop dat je je innerlijke motivatie ook blijft voelden en voeden. Welkom terug!
Leuk stukje! En inderdaad inspireren reacties weer tot schrijven.
welkom terug, je bijdragen doen ertoe!
Dank allemaal.