Vandaag voel ik me meer dan goed. Glibberig, gluiperig, tot grootse zaken in staat. Ik heb alles geproefd. Ik ken het onderscheid. Heerlijk. Machtig. Ik spreek de taal van alle levende wezens. Hij heeft gedreigd om me met stomheid te slaan. Hij zal het niet doen. Hij heeft me nodig. Geen paradijs zonder hel.
Door het gebladerte heen zie ik haar. Mens, wat is ze mooi en ze heeft het zelf niet door. Ik beweeg me geruisloos naar haar toe. Ze staat precies goed.
‘Meisje, ‘ lispel ik, ‘meisje!’
Ze draait zich om. Ze lacht onschuldig. Naakt.
‘Meisje, neem toch een hapje van die vrucht.’
‘Maar dat mag ik niet.’
‘Ach mens, een klein hapje maar, ‘ slis ik met gespleten tong.


Hoi Hadeke, mooi perspectief!
@Hadeke: je bijbelse kant in beeld, mooi!
Hadeke, bijzonder perspectief.
Het levert een spannende verleidingsscėne op.
Wauw mooi Hadeke
Origineel om het vanuit de slang te schrijven.
Dag Hadeke, lees ik het goed? het verhaal van de slang is je op het lijf geschreven! :))))
Dank jullie wel.
@lisette ik weet niet zeker of je me nu complimenteert. 😉
@Marijcke: ik ben een slang in het diepst van mijn gedachten.
Goh Hadeke, wat ben jij eerlijk. :))
En ze hapte toe, dankzij jouw list.
Ha deke,
Juist. Het evenwicht. Zonder slang geen kennis. Zonder VorK geen Toverlantijn.
Zonder Vork geen messcherpe analyses. 🙂