Ik moet u iets bekennen… Ik heb het niet zo op vreemdelingen…
Waar hem dat in zit?
Wel … spreekt voor zich!! Men kent de gangbare taal niet, houdt er andere gewoontes op na, stoort op uren waarin ik slapen wil. Kortom… ontneemt me mijn comfort zone.
Mijn broer is anders, neemt er zelfs één in huis, laat medemensen delen in dit geluk door de asielzoeker bij zijn familieleden te droppen… En ik… Ik zei ja… Het stramien van deze week in notendop.
Hulde voor hen die het uithouden. De onbaatzuchtigen die in totale zelfopoffering, zich bij nacht en ontij door polders laten slepen, zelf liefde opvatten voor zo’n trouwe viervoeter.
Voor wat mij betreft… Ik ben er klaar mee…. Pokkehond!!
@keesleeuw: pas bij het door de polder laten slepen kreeg ik door dat het om een andersoortige asielzoeker ging. Leuk!
Geweldig Kees! Even dacht ik dat je van politieke kleur veranderd was.
Ik snap je broer, heb ook 3 Spaanse asielzoekers. Fantastisch hoe je de lezer op het verkeerde spoor zet?
Arjan en Lisette, dank voor de reacties. Leuk om te horen dat wending in mijn verhaal onverwacht is.
nancy.. dank en ja dierenvrienden zijn goud waard
Ha Kees!
Leuke, onverwachte twist.
Ik ga ook eens schrijven over mijn asielzoekertje uit Roemenië.
Sterk geschreven, Kees. Ik ‘wankel’ ook door je verhaal heen en volgens mij was dat jouw bedoeling. Top.
dank je ALice en Daphne
mooi even op het verkeerde been gezet