We zitten allemaal aan tafel, waarop krantenpapier is uitgespreid. Vol verwachting kijken we naar mijn vader, die de zak op tafel leeggiet. We delen met elkaar: iedereen krijgt evenveel pel pinda’s. Dan begint het doppen. Waar de anderen allemaal een noot openen, en de pinda’s eruit eten, heb ik mijn eigen strategie. Ik kraak de noot, en leg mijn pinda’s opzij. Midden op de tafel groeit de berg lege notendoppen. Alleen bij mij groeit de hoeveelheid pinda’s ook.
Als iedereen klaar is, ga ik tergend langzaam mijn pinda’s opeten, tot grote ergernis van mijn broers. Daardoor smaken ze extra lekker, en het is net alsof ik meer gekregen heb dan zij.
De wereld is simpel als je negen jaar bent

Mooi weergegeven herinnering. Ik heb ook twee broers, dus dat is herkenbaar.
@nyceway: ik zelfs drie….
Slim genieten?
Heerlijk tafereel en een slimme meid. 🙂
(pel pinda > pelpinda)
~Heerlijk ~
@lisette. Geweldig leuk stukje!
@Nancy: tja slim, ik schaam me er achteraf ook een beetje voor. Maar ja, een kind hè?
@Nel: dank, en volgens mijn spellingscontrole moest het los worden geschreven, dacht ik.
@Levja: fijn zo!
@Arjan: dank voor je compliment! In ieder geval niet zo verdrietig als jouw laatste (mooie!) stukje.
@Lisette. Leuk relaas!
@Han:dank je
Heel herkenbaar, mooi verhaal. De ‘uitsmijter’ is een beetje gezocht. Geef eerder in het verhaal een hint dat het om een kind gaat.
Heel mooi Lisette, vooral de ontknoping aan het einde. Je hebt me laten lachen, dank je!
@Irma: dankjewel, en smaken verschillen, ik heb voor deze timing gekozen.
@Marie: graag gedaan!
Hoi Lisette, ik zie het voor me; dat kleine meisje dat de rest van de familie aftroeft! Erg leuk gevonden, mooi geschreven! <3
PS Ik heb nog even gezocht naar 'pelpinda' of 'pel pinda'; Van Dale geeft geen uitsluitsel, Woorden.org evenmin. Onze Taal geeft aan 'Een samenstelling is een combinatie van woorden die een eenheid vormt en aan elkaar wordt geschreven.'
leve de nostalgie, het pellen van pinda’s en de doppen verzamelen op een krant
@Ton: dank voor je complimenten, en voor je uitzoekwerk. Ik laat het dus maar zo.
@José: je klinkt alsof je het herkent, zelfde bouwjaar (1959)?
Knap. Ogen en noten op steeltjes.
@Mien: inderdaad ja, de boel goed in de gaten houden, en dan genieten van de ‘overwinning’….
Bij ons ging het ook zo, maar wij waren met meer, dus er was er altijd wel een bij die alles slim bij een ander weggriste
<3 <3 Dubbel hartje! Eenvoudig en subliem! Weekwinnaar-waardig!
@emjee: foei, dat is gemeen!
@Nele: dubbeldank!