‘U houdt ook van paarden, toch,’ zegt een vrouw tegen mij in het voorbijgaan in ons winkelcentrum.
‘Ja,’ antwoord ik verbaasd over deze plotselinge aanspraak op straat.
‘Ik wilde altijd paardrijden vroeger, maar met dit,’ ze knikt naar haar been, die ze voor mij langs slingert, ’gaat dat niet. Mijn vader zei: “Wees blij dat je twee benen hebt, hou ze heel.â€
Mijn ouders overleden op mijn dertigste en ik wilde dolgraag leren paardrijden. Mijn man destijds wilde me vertellen wat ik moest doen, maar ik ben eigenwijs. Later kreeg ik een man, die harddravers fokte.’ Haar ogen schitteren en haar gezicht straalt.
‘Daar heeft u vast van genoten.’
‘Reken maar, een mens met paarden heeft de hemel op aarde!’

Een boeiende dialoog, Marie
Vooral een boeiend gegeven, met een heerlijk uitnodigende dialoog. Daarna bloedt het helaas dood. Let om te beginnen ook op je taaltechniek, met aanhalingstekens op de juiste plaats en een goede alinea indeling.
Dag Marie,
Een heerlijk paardenverhaal. Het zijn toch zo’n fascinerende dieren, mooi, groot, sterk en toch zo liefdevol.
Het blijft boeiend zulke korte gesprekjes tussen onbekenden.
Ik heb niks met paarden en toch genoten van je verhaalâ¤ï¸
Dank je Levja.
Er zit zoveel achter!
Dank FrankE, zo kan ik altijd weer bijleren!
Dank Marijcke, fijn dat je deze edele dieren ook zo kan waarderen!
Dank je Arjan.
Juist in deze gesprekken vind je zoveel op de achtergrond, vandaar dat ik het met jullie deel.
Dank je Nancy B.
Fijn dat je toch komt lezen en dank voor de hartje!
Wordt ik weer vrolijk van!