Het is 1 januari 1853, en de zon gaat op. Ik heb mijn nieuwe werkkleding aan en ben brood aan het bakken.
Behalve keukenmeid hier in het kasteel ben ik ook de min van de jongste prins. Een lief jongetje, maar wel dorstig. Hij groeit als kool en kraait blij.
Mijn uiers pasten niet meer in de oude kleren, ze vielen steeds uit de gaten. Ik heb een nieuwe jurk met schort gekregen!
Miencke met de vrolijke krullen kleedt mevrouw de prinses. Ze kan er zulke gekke dingen over vertellen, ik lach me slap. Vanmorgen deed ze na hoe de prinses “haar Bandeau liever iets losser” wou. Alsof er dan tiet tevoorschijn komt. Ze is zo plat als een pannenkoek!

Berdien, ik lach me ook slap om jouw stukje. â¤ï¸
Leuk en origineel, Berdien!
Top(less)stukje Berdien. ? ? â¤ï¸
<3 Geweldig. De titel alleen al. ???
Heel origineel en de titel waanzinnig goed.
En dat komt allemaal door die BH op FB. Dankzij Nele die het allemaal niet zo zag zitten, met die bandeau.
De titel trok me al meteen.
Een geestig, origineel en vrilijkmakend verhaal, Berdien.
@Berdien. Haha, leuk.
Bandeau – bandeau. Waarom schrijf je dat tussen aanhalingstekens? Het is geen citaat.
wou – wilde.
Geweldig! Ik waan me in de keuken van een kasteel. Leuke keukenmeid ook: kadetten bakken en praten over pannenkoeken.
Top, Berdien! <3