Op een dag kreeg Teun heimwee naar zijn geboorteplaats. Hij nam zijn ezel en penselen en liet het zwembad en zijn bandeau-minnende meute achteloos achter.
De meisjes die hem bewonderend aanstaarden vanaf zijn bandeau tot aan zijn zwembroek, konden niet tippen aan de aantrekkingskracht van Sophia die hij hevig had bemind en ruw had achtergelaten. Na jaren van afwezigheid kwam hij terug in het eenvoudig vissersdorpje aan de cote d’azur. Het eerste schildersmodel dat zijn aandacht trok, was een jonge moeder met kind. Beiden hadden lange, wilde lokken die door een bandeau ingetoomd werden.
Ze maakten een sculptuur van zand totdat ze hun ogen naar hem opsloegen. De ogen van het kind hadden dezelfde kleur, groengrijs, als die van Teun.

Prachtig verhaal Marijcke. Met veel genoegen gelezen. Gelukkig niet ‘mijn’Teun. Hij had weliswaar grijze ogen met een vleugje groen, maar hij is echt onder de rook van Rotterdam geboren.
Mooi verhaal, Marijcke
Dag Levja,
Fijn dat je je toestemming gaf en het vervolg op je Teun-verhaal leuk vindt. Grappig dat het grijsgroen inderdaad de juiste kleur was.
Ik ben ook in Rotterdam geboren, maar woon nu al heel lang in Antwerpen.
Dank je Marceline en gefeliciteerd met je verhaal over de romantische Inn in het licht van de volle maan.
Leuk vervolg op Levina’s Teun. Die ogen, ik denk dat ik ook een kind van Teun ben. Eet hij ook graag peekes? Als dat zo is, weet ik het zeker?
Dankjewel, Marijcke! Ik ben er erg blij mee.
Prachtig verhaal, Marijcke met een mooie ontknoping.
Misschien een witregel plaatsen voor ‘Na jaren van afwezigheid …?
Dank je Nel voor het compliment. Je maakt me blij.
Je hebt gelijk wat de witregel betreft, maar ik durf niets te veranderen. Ben nog maar een nieuwkomertje hier op 120W.
Een zonovergoten verhaal Marijcke. Doet me denken aan het lied van Heart: “all I want to do is make love to you” Mooi lied en een mooie 120w.