Na het interview dat het 16-jarige meisje van de schoolkrant mij afgenomen had signeerde ik haar exemplaar van Kathmandu Hipsters, gaf haar een kus en liet haar uit. Na vijf meter fietsen keek ze vrolijk achterom en vroeg mij wat ik cadeau wilde hebben als ze mij nog een keer zou komen opzoeken. “Een T-shirt van Marlon Brando!” riep ik. Ze knikte enthousiast en vervolgde haar weg.
Ik ben nog nooit zo verliefd geweest zoals ik nu ben op Peter Mabelus. Nadat ik hem vanmiddag een interview had afgenomen voor onze schoolkrant en hem tijdens het wegfietsen vroeg wat hij voor cadeau wilde hebben, als ik hem nog een keer zou komen opzoeken, riep hij: “In ieder geval een bandeau!”
Eerlijk gezegd snap ik het na vijf meter fietsen niet zo. Roept ze dat dan achterom. Wel lief, gaf haar een kus.
Dit is leuk, Peter! Als ik je website zo ’s bekijk, begrijp ik dat die meisjes je willen interviewen. Zelf ben ik helaas te oud voor dergelijke frivoliteiten.
Schrijftechnisch toch nog iets: Twee gezichtspunten en allebei vanuit een ik-figuur… Op deze korte baan misschien beter om een van de alinea’s in de 3de persoon te zetten?
@Levja. Blijkbaar durft het meisje van de schoolkrant pas tijdens het wegfietsen stoute schoenen aan te trekken.
@Irma. Bedankt voor het compliment! De spraakverwarring tussen de schrijver en het meisje van de schoolkrant is beter te begrijpen als je 2 keer een ik-figuur gebruikt.
@Peter: Dank je voor deze toevoeging. Nu voel ik als de beide ‘ikken’.
Peter, ondanks je uitleg ben ik het met Irma eens, maar verder natuurlijk een hilarisch stuk. Jij hebt een benijdenswaardig leven!
@Frank.
“Genade is het grootste geschenk van God aan ons gegeven.
Het is het geschenk wat ons verbindt met Zijn Liefde en toegang geeft tot de hemelse zegeningen zonder dat we het verdienen of er zelfs maar iets voor hoeven of kunnen doen.
Het wordt ons geschonken via Jezus Christus.
Genade is niet goedkoop. Jezus heeft Zijn leven gegeven om ons dat godsgeschenk te kunnen geven.”
Citaat van http://www.leveningod.nl
@Peter.
Ik begrijp de boodschap, maar heb zelf nog niet het stadium bereikt waarop ik die onbekommerd in mijn mandje kan gooien. De waarde van het geschenk lijkt mij namelijk oneindig.
Hoe dit te waarderen? Ik kost bijvoorbeeld – via mijn werkgever – 3.000 Euro per etmaal, exclusief reis- en verblijfkosten. Net zoveel als een tantra- of seanceweekend in de Ardennen, inclusief persoonlijke aandacht van een goeroe met een diploma meesterbeffer.
De initiator van de door jou genoemde website hanteert op het oog sympathieke prijzen voor zijn cursussen, coaching en oliezalvingen. Wat te prijzen valt, maar hangt hier geen slang in de boom?
Het zal mijn kritische geest zijn. Graag advies.
Groet,
Frank
Wellicht hebben jullie het aardse al ontstegen?
@Frank. Ik begrijp “de” of jouw boodschap niet. Mijn reactie van 12.22 uur is uit meligheid ontstaan, verder niets. Ik kende de website niet of de organisatie die erachter zit. Ik was slechts op zoek naar wat holle frasen over “de genade Gods” en deze website was de eerste die ik tegenkwam.
Echte genade heeft niets met geld te maken en is zeker niet te koop. Ik sta wantrouwend tegenover genade die te koop zou zijn.
Ik doelde eigenlijk op het feit dat als je talenten hebt gekregen je daar gebruik van moet maken en dan heel misschien ooit eens een meisje van de schoolkrant over de vloer krijgt.
@Levja. Het aardse ontstijgen gebeurt pas als je er geen weet van hebt. Met andere woorden: als je dood bent. Dat andere “aardse ontstijgen” is illusie, fantasie of intoxicatie.
@Peter:
Jouw meligheid was duidelijk, die van mij niet. Satire overschaduwd door sarcasme, uit woede over holle frasen en de daarmee gepaard gaande (zelf)oplichterij. En dat voor iemand die steeds weer pleit voor zorgvuldig schrijven!
Oftewel, nu even serieus: ik was en ben het helemaal met je eens.
@Frank. Dat is mooi.
leuk stukje over jonge dweepster
@Jose. Ja, de jeugd van tegenwoordig …..