‘Heb je z’n quilt, schat? Wat is er?’
‘Ik weet het niet, hoor. Moeten we dit wel doen? Hij is al zo oud…’
‘We binden hem toch niet aan een boom vast. Het hele jaar zijn we er voor hem. Dit moet hij voor ons overhebben. Het zijn maar drie weken.’
Ik weet niet hoelang drie weken duren; een hond heeft geen besef van tijd, zeggen ze. Zoals ze alles denken te weten. En nu verwachten ze ook nog dat ik hen straks weer uitbundig begroet…
‘Zul je goed luisteren?
Let u goed op hem, hij is al zo oud.’
‘Geen zorgen, mevrouw, we zorgen goed voor hem. Fijne vakantie!’
Ik zal ze weer uitbundig begroeten, ik kan niet anders.
Begrijp ik nu dat hond in een dierenpension wordt ondergebracht?
@Levja. Ja, het is vakantietijd. Dank je voor je reactie, ook op de vorige delen. Een hond is volledig afhankelijk van zijn baasje. Waar en bij wie komt hij terecht?
Han: de structuur in deze stukjes spreekt me erg aan. Benadrukt de lading mooi.
@Berdien. En jouw leuke reactie spreekt mij dan weer aan. Hartelijk dank!
Een ouwe trouwe viervoeter…. leuk, die wisseling van perspectief.
@Alice. Ze zijn zo lief en trouw! Dank je.
mooi stukje,actueel rondom de vakantie, leuke titel trouwens.
Een waardig vervolg, Han.
Ik lees enig mededogen in de tweede zin. Mooi die twee perspectieven. In het algemeen ben ik ervoor korte stukjes vanuit één perspectief te schrijven, naar hier werkt de wisseling goed.
@Keesleeuw. Hartelijk dank voor je leuke reactie.
@Nel. Ik heb dat regelmatig gedaan in een vervolgserie. Ik vind dat een leuk, afwisselend effect hebben. Dank je wel!
Weer prachtig geschreven Han. Ik word er wel weer verdrietig van.
@Nancy B. O jee, maar dank je wel!
Eens met Nel.