Laag voor laag wordt haar wezen opgebouwd tegen een achtergrond van spoken en demonen. In verf, in inkt, transparant over opaak, en vice versa als het effect van tomeloze diepte dat verlangt. Het rivierkind nauwlettend geobserveerd door het alziend oog van drakengebroed, grimmig als yakuza. Haar angst voelbaar, evenals de eerbied waarmee ze haar Adidasschoentjes keurig voor het betreden van het heiligdom heeft uitgetrokken. Ze staan stil te getuigen van het wonder dat zich voltrekt.
Langzaam dekken kleuren de Japanse mythe en krijgt de droomwereld van de kunstenaar vorm voor mij.
Het onderbewuste van Chris Berens gevangen op papier en mijn fantasie die het sprookje inkleurt en me doet wegdromen in een wereld van Kappa en Gataro. Nensha, Japanse mystiek.
Wat een kunstzinnige manier heb jij toch, Simone om kunst onder de aandacht te brengen. Klasse.
Erg mooi, Simone. Bedankt voor de tip. Het werk van Chris Berens kende ik nog niet. Sfeervol en vooral geheimzinnig.
Dank @Levja en @Hay! Het is een van mijn favoriete kunstenaars, maar hij is ondertussen al zo populair dat ik me alleen nog maar grafiek van hem kan veroorloven… Geeft niets, want ik geniet daar net zo veel van. Mijn fantasie wordt er door geprikkeld.
Je hebt me met je tekst met Berens laten kennismaken, te tekst is betoverend!
@Marie En, vond je het mooi? Er was in het Jeroen Bosch jaar een prachtige solotentoonstelling in het Jan Cunenmuseum in Oss over Chris Berens. En er is een hele mooie documentaire over hem gemaakt die je nog steeds kunt terugkijken online. Deborah Harry, van Blondie, is een groot fan en verzamelaar en de hoes van haar laatste album is ook van Chris Berens.
mooi Simone!