Elke nacht sta ik op met de hoop
om de zon nog eens te zien en te genieten van haar stralen
elke dag zak ik diep in een droom
waar ik lig in haar licht om al haar hitte op te halen.
nu zit ik aan een witte tafel duimen te draaien
in een ruimte waar de schrijver mij met pruimen wil paaien
dus geniet ik als hij bang weer een verhaal af steekt
met als doel dat ik weet voor hij iets met me afspreekt
Elke week mag ik in de zon
om de rust te gaan verdienen na het steken en streven
elke week krijg ik wat begon
als vertellen met mijn vader in het mooie vrije leven.
Mooi, beste V. Een soort schepping.
Zuster Levja,
De schrijver zet me nu in zijn meest vreselijke wereld neer. Voor zijn genoegdoening. Hier is het altijd volle maan. Daarom krijg ik een zondag. Voor wat hoort wat.
Het leven van een vampier, in de zon, op zondag? Ik begrijp het niet zo goed…