Haar kin steunt op haar borst, haar gerimpelde handen rusten gevouwen op schoot. De
ochtendkrant steekt nog door de brievenbus, de keuken ruikt heerlijk naar appeltjes, op het fornuis pruttelt een koffiepot, en de tafel is gedekt voor twee.
Vol verwachting op zijn puurst deze maandag, net zoals gisteren, en eergisteren. Turend in de verte met verontruste ogen, vraagt ze zich af waar hij wéér blijft.
Zijn pet is hij vergeten, zijn thermoskan onaangeraakt, zijn verweerde oude klompen op de mat is haar een raadsel.
Ze kijkt op de klok die de minuten langzaam weg tikt, haar steeds verder achterlaat in de tijd, maar dichter bij morgen brengt, die net zoals vandaag gewoon weer een maandag zal zijn.
Prachtig beeldend! Hou van dit soort beschrijvingen waarin zowel zit zonder dat er iets gebeurt.