Een beginnende schrijfster zat achter haar laptop. Ze had voor de zoveelste keer de feedback gekregen dat haar boek een stuk beter zou worden als ze hem om zou zetten in de ikvorm. Ze zag het enerzijds totaal niet zitten, maar ze wilde wel heel erg graag dat haar boek super zou worden. Ze besloot het te gaan proberen. Ze pakte het voor haar moeilijkste deel. Ze merkte het meteen aan haar buik, maar ze moest eerlijk zeggen minder dan verwacht. Om het herschrijven behapbaar te houden deed ze stukje bij beetje. De volgende dag toen ze weer bezig was kwamen er allemaal herinneringen aan haar pestverleden terug en de tranen dropen over haar gezicht. Was dit een goede keus?

Je beschrijft een lastig proces van een beginnende schrijver: het verwerken van feedback; steeds schrijven, herschrijven en schrappen en streven naar het beste.
Maar ook de emotionele kant als het om verwerking gaat van pijn.
Als het om een dagboek gaat, kan het schrijven helend werken. Voor publiceren is meer afstand nodig om zo te schrijven dat anderen zich kunnen identificeren met jouw hp.
Een hartje onder de riem. <3
Bedankt @Nel het gaat inderdaad om een boek voor publicatie, maar het lastige vind ik niet dat mensen het gaan lezen maar de herinneringen die bovenkomen.
@miriam, ja moeilijk zeker als er pijnlijke herinneringen naar boven komen. Als jij de HP in deze bent dan wens ik je veel sterkte. Dikke kans dat als je klaar bent het schrijven je juist geholpen heeft en de herinneringen niet meer dan dat zijn❤️
Ja realistisch gezien ben ik de HP @Nancy. Ik dacht er overheen te zijn maar blijkbaar toch niet
? dat vind ik rot voor je maar ik ben ervan overtuigd dat als je doorgaat met van je afschrijven het echt makkelijker wordt. Hou vol?
@Nancy, heel erg bedankt voor je woorden.
Hoi Miriam, mooi en herkenbaar.
Wat doe je met feedback? Ik herken de worsteling, en heb ondervonden dat feedback altijd met de beste bedoelingen wordt gegeven.
Ik schrijf nog niet zo lang, maar heb inmiddels heel wat liefjes vermoord; een van de stelregels bij schrijven en het omgaan met feedback is immers ‘kill your darlings’, oftewel neem afstand van je prachtigste vindingen, woorden, zinswendingen etc.
De eerste moord ging mij niet zo makkelijk af, de 2e en 3e ook niet. Maar het went, zeker als je ervan leert.
Net als Nel geef ik je een <3 voor onder je riem, dat past wel, hoop ik, anders zet je je riem maar een gaatje wijder! 😉
Ik lees sowieso altijd alle feedback (wel het liefst opbouwend bedoelt, maar dat ervaar ik hier zeker gelukkig) en kijk wat ik ermee kan. Dan ga ik het zo goed mogelijk proberen te verwerken en ook onthouden voor volgende verhalen/boeken
Superbedankt voor je reactie. Je hartje past makkelijk hoor lol heb namelijk geen riem om ;-). Hoe plaats je hier trouwens dat hartje in reacties en bijvoorbeeld die witte emoticon?