“Zo kijk eens aan wie hebben we daar.” Monica schrikt zich een ongeluk als ze de stem van haar ex-vriend achter zich hoort. “Dus jij dacht zomaar weg te kunnen gaan zonder mij het te vertellen, daar zal je flink spijt van krijgen bitch.” Marinde die ziet wat er gebeurd en wat het met haar beste vriendin doet, grijpt haar bij de hand en sleurt Monica mee, de vriend van Monica al vloekend en tierend achterlatend. Marinde is bang dat die achter hun aan zal komen, maar gelukkig niet. Als de vriendinnen in hun hotel zijn vraagt Marinde verbaasd “had je het je vriend niet verteld dat we op vakantie gingen?” Monica begint daarop hysterisch te huilen “ik durfde niet.”

Hoi Miriam, mooi begin van een verhaal dat mij doet vrezen voor vervelende toestanden. Met hopelijk toch een happy end! <3
Ik wil je de suggestie meegeven om er een paar komma's in te gooien, bijv. in de 1e regel en de zin die begint met 'Marinde die ziet…'
Ik kijk uit naar de verdere belevenissen van deze vriendinnen.
Autobiografisch, dit verhaal?
@Ton Bedankt voor je feedback. Nee niet Autobiografisch hoogstens maar dat komt later de manier waarop de vriendinnen erop gekomen zijn om samen op vakantie te gaan. Zie mijn andere verhaal over vakantie met vriendinnen in Barcelona. Ik heb daar volgens mij wel andere namen gebruikt bedenk ik nu, maar dat is niet erg
@Ton Aangepast. In de hoop dat ik de komma’s geplaatst heb waar je bedoelde.
Heftig verhaaltje, Miriam.