Hisse stapt na Olaf in de kano. Bor springt haar achterna.
‘Heb je ooit gepeddeld?’ vraagt Olaf.
Hisse knikt. ‘Ik kom uit Friesland.’
Als een roodoranje zon trillend in het meer verdwijnt, koerst Olaf naar een steiger. Aan de waterkant staat een huis op hoge palen, zoals Hisse die uit Dorestad kent.
‘De visser die hier leeft, is mijn vriend,’ zegt Olaf. ‘Hij heeft een grote boot en kan ons morgen misschien naar de westelijke oever brengen. Dan zijn we al halverwege.’
De visser heet Geir. Ook door hem laat Bor zich gewillig strelen.
‘Geen probleem,’ zegt Geir na Olafs verhaal. ‘Vissen kan ik overal.’
Hij kijkt naar Hisse. ‘Waarom help je haar?’
Olaf zucht. ‘Ze lijkt op mijn dochter.’
Prachtig
Ik ben nu aan het nadenken wat ik er na voltooiing mee doe, Levja. Laten zoals het is of omschrijven naar een ‘normaal’ verhaal. Waarschijnlijk kan ik het op de website van Historische Verhalen kwijt.
http://www.historischeverhalen.nl Daar zou het dan mijn derde verhaal worden. Ik denk dat ik t.z.t. (over een week, schat ik) eerst maar eens de oorspronkelijke 120W-versie instuur. Herschrijven kan ik het ook daarna, mocht het nodig zijn.
Precies Hay. Herschrijven kan altijd (nog). Deze korte stukjes hebben een zekere charme.
Heel mooi Hay❤️
Dank je, Nancy!
<3 De verhalen van Hisse lezen lekker. Ik ben benieuwd waar ze zich uiteindelijk gaat vestigen of juist niet gaat vestigen.
Ik ben zelf ook benieuwd, Nele. 😉
Nog een keer prachtig, zie dat ik al gereageerd had. Ach ja twee x een compliment kan geen kwaad toch?
Mooi!
@Nancy
Driemaal is scheepsrecht… 😉
@Marceline
Dank!
@Hay ? Nog 1 x dan, prachtig!
😉 😉 😉