Op het strand van de Rode Zee kanaliseert een drinkebroer Mozes’ blik richting De Rotspunt. Daarrond staan rieten terrasstoelen en –tafeltjes en zelfs een mandje waarin judaspenning bloeit. Zij confronteren Mozes synchroon met een onverwerkt trauma en een angstaanjagend visioen.
Van pure ontzetting slaat Mozes toornig tweemaal met zijn staf op de rotsige bodem en zie: heerlijk fris en dorstlessend trappistenbier stroomt rijkelijk uit De Rotspunt. Na enige tijd blinken niet alleen de ogen van de drinkebroer.
Maar farao nadert! Par hasard splijt de Rode Zee als een dilemma voor Mozes en zijn volk trekt waggelend verder. Trappistenbier bevordert het urineren, tot in het Beloofde Land. Uit de Dode Zee rollen golven, onder meer bier- en zeeschuim, de doofpot in.
Niet een gemakkelijk stukje o_verschreef. Pas bij de tweede keer zag ik het (pinkster) licht
@ Levja: maar je zag dat lichtje dus toch?! Dank je!
@o_verschreef, ik vrees dat mijn bijbelkennis niet genoeg toereikend is om dit te kunnen volgen. Wel zie ik dat je er leuke woordgrappen in hebt verwerkt.
Ook na drie keer zorgvuldig lezen, kom ik voor de derde keer tot dezelfde conclusie. Dit verhaaltje staat bol van de gekunstelde en geforceerde zinsconstructies.
O: erg leuke parodie. Vooral die schuimende urinezee.
Berdien en Nancy:hartelijk dank.
@ Adam (zonder Eva e.a.) Héél véél dank. Schrijven is toch een vorm van kunst, niet? Mozes forceerde de boel. Ik niet.
😉
Goede raad: nog een aantal keren lezen.
& werd Adam pas deze week geschapen?
Consequent baasje!!!
@o_verschreef, in reactie op uw opmerking/vraag: deze Adam werd in 1981 geschapen en deze Adam leest sinds april nu en dan op deze website.
@ Adam: m.a.w. jij bent dus het type scheidsrechter dat zelf nooit tegen een bal trapt.
Daar heeft u een punt.
Op een creatieve manier gespeeld met -voor mij- herkenbare symbolen.