Ik visualiseer het pad naar succes. Een bekende uitgever gaat met mij in zee en boekminnend Nederland omarmt me stevig. Het voelt heerlijk maar ook heel eng. Naakt op een marktplein is dan niets vergeleken met de vrije toegang die tot mijn ziel ontstaat. Kan ik dat wel aan?
Nog pak hem beet, twintigduizend woorden te gaan. Ik loop vast. Het is fictie maar toch, mijn levenswandel tot nu ligt er chronologisch in besloten. Een ontknoping voelt als een doodlopende weg in mijn bestaan. Misschien is het beter te stoppen. Kan ik dát dan aan?
Laat ik mijn ‘kleren’ aan? Moet ik de pen neerleggen of is mijn leven nog een vervolg waard en laat ik dan het einde open?
@Nancy B. Ik vind het heel mooi en raak beginnen. Maar dan volg ik je niet meer: doodlopende weg? Eerder een doorlopende weg, zou ik zeggen.
Pak hem beet… Pak ‘m beet. Komma na nog.
Komma tussen fictie en maar.
@Han ik bedoel echt doodlopend. Als mijn eigen leven chronologisch in een boek zit besloten en er komt een einde aan het boek dan voelt dat als een einde van mijn leven. Als dat niet goed overkomt dan heb ik het niet goed geschreven. Dank weer voor het wijzen op de komma’s. Duidelijk een punt waar ik aandacht aan moet besteden.
@Nancy B. Nee hoor, je hebt het echt niet slecht geschreven als een lezer iets niet begrijpt. Je bedoelt: einde leven is een doodlopende weg?
@Han, ja dat bedoel ik. Alsof het leven niet meer kan doorlopen en dus inderdaad einde leven.
@nancy B. Ik begrijp het. Wel heftig.
Nancy; Nee, niet stoppen! Schrijf door, ik lees je zo graag! Helpt het als ik je nu een extra hartje <3 geef? <3
@Ton nee ik stop zeker niet, veel te leuk om te doen. Dankjewel je extra hartje heeft geholpen?
Geweldiggggggggg
<3 Mooi Nancy. En goed verwoord. 🙂 Een onderwerp waar je op kunt doorbomen… (Ik stelde mij exact diezelfde vraag in een onzinverhaal op zes augustus 2014, het verhaal is ondertussen uitgegroeid tot bijna een boek.)
@Miriam, dankjewel
@Nele dankjewel?, wat super dat het tot een boek is gekomen.?