Het gesprek met Joke, over haar onverwacht meegevallen repetitiecijfer, was nog niet over. Nou ja, wel met haar maar niet met haar moeder. Die belde me ’s avonds.
‘Joke staat hier naast me. Ze is zo blij met haar mooie cijfer.’
‘Ha ja mevrouw, leuk dat u daarvoor belt. Feliciteer haar maar. Ze heeft het echt helemaal zelf verdiend.’
‘Ja daarvoor bel ik u ook’ vervolgde ze, ‘eigenlijk willen we u vragen of ze naar kader kan, een niveautje hoger.’
‘Waarom wil u dat mevrouw?’
‘Nou ja, haar broer Paul doet gewoon havo, en nu vinden we het een beetje naar dat Joke helemaal op basis zit.’
Ik zal u mijn reactie besparen, het was niet mijn beleefdste antwoord ooit.


Mooi vervolg, Arjan! <3
Begrijpelijk dat je reactie niet de beleefdste is geweest. Mooi vervolg ❤️
@Ton en nancy B, bedankt voor jullie reactie!
@Arjan. Wat een verkeerde gedachte van die moeder! Goed stukje.
Her en der mis ik een punt en een komma.
@Han. Bedankt. Ja, die punten en komma’s. Iets met schrijven, lui en snel. Maar ik zal er ongetwijfeld nog wat gemist hebben.
Arjan, waarom ons de reactie van de HP besparen? Je publiceert hier toch een interessant verhaal? Ik zou zeggen: zet die reactie in je laatste zin, hetzij als handeling, hetzij als iets wat de HP zegt. Heb je gelijk een uitsmijter c.q. cliffhanger naar de volgende episode.
Frank, ik snap wat je zegt, maar eigenlijk zijn deel 1 en 2 de inleiding van een betoog dat ik wil houden. En dan is mijn reactie iets minder belangrijk, hopelijk wordt dat nog wat duidelijker.
Mooi stukje, al vind ik de laatst zin op de een of andere manier er niet echt bij passen. Net alsof je uit het verhaal stapt en dat vind ik jammer.
@Irmamoekestorm: Snap wat je zegt. Maar is meer een betoog dan een dialoog en hier zit de overgang.