Waar ben ik? Van wie is dat warme lijf naast me? O ja, ik ben gisteren getrouwd met de prins die aanspoelde. Ik luister soezend naar zijn ademhaling.
Dan hoor ik nog iemand ademen, vlakbij ons bed. Zonder te bewegen kijk ik rond. Een schaduw die langzaam maar zeker over mijn kersverse echtgenoot buigt. Iets glinstert in het maanlicht.
Zij is het, zie ik wanneer mijn ogen aan het duister gewend zijn. Die stomme vrouw. In de twee betekenissen. Ze kan niet praten, en ik vrees dat ze de minnares van mijn man is. In haar hand een mes. Ze zal toch niet?
Haar hand trilt. Dan gooit ze het mes in zee en verdwijnt. Zeeschuim schittert op de golven.
« Over de rooie
Hendrik verdrinkt (5) »
« Over de rooie Hendrik verdrinkt (5) »
Cultuur, Fictie, Liefde
De andere vrouw
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Hekate of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
19 reacties
Reageren
« Over de rooie Hendrik verdrinkt (5) »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
@Hekate. Het begin is veelbelovend. Het eind, mes, dan maar zeeschuim… begrijp ik niet. En als ze niet kan praten, kan ze dan wel ‘dan maar zeeschuim’ verstaanbaar mompelen?
vlakbij moet hier zijn vlak bij.
Absoluut een intrigerend stukje, al heb ik verder dezelfde opmerkingen als Han, met name over die mompelende stomme vrouw.
Als ik mijn fantasie aan het werk zet, is dit geschreven vanuit het perspectief van een zeemeermin en verstaat die vrouw de taal van de zee niet. Ik ben benieuwd of ik warm zit… 😉
Bijzonder stukje. Ook ik begrijp helaas de laatste regel niet. Verder nam je me helemaal mee.
Intrigerend Hekate! En net als de rest, had je mij mee tot aan de laatste regel. Als je die weg laat zou voor mij het verhaal perfect zijn, alleen dan geen 120W meer 🙁
Ook al is niet alles duidelijk, het boeit toch. En wat die stomme vrouw betreft: iedereen verspreekt zich weleens.
Misschien iets met gebarentaal?
Ik ben geboeid door je verhaal en ben ook benieuwd naar de laatste zin, raadselachtig.
Oei dat is echt wel een blunder van formaat, natuurlijk kan een stomme vrouw niet mompelen. Ik weet niet meteen hoe ik dat kan oplossen zonder het themawoord te verliezen.
Mijn bedoeling (maar als van 7 reageerders niemand dat merkt, is het mijn fout dat dat niet duidelijk was) was om de scène op het einde van de kleine zeemeermin waarin ze moet kiezen tussen de prins doodsteken en veranderen in zeeschuim, te herschrijven vanuit het standpunt van de prinses met wie de prins trouwt.
Hallo Hekate, verander het sprookje door haar niet stom te laten zijn. Bijvoorbeeld ‘Die vreemde mooie vrouw. Ik ben bang dat ze de minares is van…. Of maakt dat teveel inbreuk op je verhaal. Het laatste wat betreft zeeschuim was voor mij een raadsel omdat ik het sprookje niet goed genoeg ken.
Nee, dat vind ik niet kunnen, dat ze haar stem heeft moeten opgeven is toch wel een essentieel onderdeel van het verhaal. Ik denk dat ik de uitspraak maar weghaal, dan dingt het alleen niet mee met de weekwedstrijd maar dat maakt me niet echt uit.
Toch nog een manier gevonden om het zeeschuim erin te houden 🙂 Duidelijker kan ik het met 120 woorden niet maken, vrees ik.
Ik vind dat je het prachtig hebt opgelost Hekate.
Zo dat heb je heel mooi opgelost?. Knap en het verhaal overeind gehouden.
Ik vind het een erg leuk verhaal. Ik begrijp uit de reacties dat er iets in verandert is, maar daar kan ik geen uitspraak over doen omdat ik dat gemist heb.
Hekate: toch nog de vraag over dat mes dat in zee gegooid wordt. Ziet de HP dat ook, of is het een slaapkamer of bed aan zee?
Ik weet niet hoe Andersen het juist schreef, maar ik heb eens een verfilming gezien waarin het bruidspaar in een tent aan dek van een boot slaapt, dat is wat ik in gedachten had.
Hekate: nu gaat mijn fantasie ook klotsen, en geniet ik dubbel en dwars van je verhaal.
Mooi herschreven, Hekate!
Prachtig en mysterieus verhasl, Hekate.
Mooie tweede versie.