Getrouwd, al weer heel wat jaren samen met zijn Hendrika, een paar mooie kleine koters rond de eettafel.
Hendrik heeft een goed leven nu, denkt zelden meer aan de eerste helft met al zijn eenzame misère.
Hij is niet geneigd tot zelfbeschouwing, maar merkt toch dat er soms wat jeukt in zijn ziel.
Als hij meer dan één borreltje neemt, wandelt er zomaar een onvredige gedachte of een buitenproportioneel heftig pleidooi voor iets onzinnigs zijn wereld in.
Is hij het niet eens met zichzelf, zijn keuzes? Is de harmonie in zijn gezinsleven misschien illusie?
Sluimert er teleurstelling, na de bevrijdende blijdschap die Hendrika hem bracht?
De onrust groeit langzamerhand.
Steeds vaker denkt hij “als” en “maar”.
Verlangend, maar waarnaar? Eenzaamheid?
Ik vermoed dat Hendrik uiteindelijk in staat is deze vraag zelf te beantwoorden.
Mooi Berdien. Gewoon erg mooi. Dankje!
Dat ’tweespalt’..prachtig woord!!
Heel mooi, Berdien. De eerste helft van zijn leven fascineert me.
Ik voel een serie aankomen.
Nel: dank voor je reactie. Er waren al een paar verhalen uit het leven van Hendrik. Niet direct een vervolgverhaal, wel enigszins chronologisch.
Een poëtisch, weemoedig, ietwat ongemakkelijk stukje. Knap!
Ik zou “kleine” voor koters weglaten, dat spreekt vanzelf.
Dit vind ik echt goed! ❤️.
Mooi, Berdien! Alleen bij die ‘onvredige’ gedachte krab ik even achter de oren. Daar zou ik een ander woord voor zoeken.
<3