Waar ik vroeger opstandig was en veel boos, ben ik inmiddels milder geworden over het geloof, en de tradities die daar bestaan. Ik zie tegenwoordig ook de mooie dingen die er gebeuren.
Verhalen over veel vroegere geloofstijden (toen mijn ouders nog jong waren) vind ik zelfs geweldig.
Zoals dat over mijn oma die in een recordtempo een rozenkrans kon prevelen, met af en toe een hele diepe ademhaling.
En dat ze in de oorlog een “kruske” (kruisteken) sloeg, zodat de vijand “d’r neven” (ernaast) zou schieten.
Met als toppunt over het collectief kussen van de voeten van het Mariabeeld. Dat was voor mijn oorspronkelijk protestantse moeder echt een brug te ver.
Ongelooflijk, vond ze.
Nee, ik ben niet goedgelovig opgevoed.

@Lisette, Tja..Religie. Rondom de kruisjes heel wat plus en minnetjes te plaatsen en toch altijd weer mensen (mezelf incuis) die zichzelf erin terugvinden. Mooi beschreven en die laatste zin is een echte doordenker.
@Keesleeuw: dank voor je herkenning en compliment!
Lisette: Mooi warm en ook humorvol verhaal.
Misschien na toppunt “het verhaal” herhalen.
@Berdien: dank je! En je hebt gelijk, ik zal kijken of ik ergens anders twee woorden kan laten verdwijnen.
Raak!
Laatste zin in combi met de titel heel erg mooi! Van mij een hartje!
Goed stuk Lisette. Misschien is juist het probleem met geloof dat elke aanhanger van het geloof vind dat juist dat geloof het goede zo niet het beste geloof is. En dat loopt vaak uit op oorlog en vernietiging. Vind je het erg als ik juist daar niet in geloof?
@o_veracheef: fijn dat ik doel heb getroffen!
@Arjan: dankjewel!!
@Levja: helemaal mee eens, volgens mij sluit geloven juist uit dat er één echte waarheid is.
@Lisette: Ik hoop nog steeds dat geloof niet is wat religie ons doet geloven. Hoewel heel vaak barmhartigheid hoog in het vaandel staat van vele geloven. En daarin schuilt zo veel liefde.