Het gezicht van zuster Margriet… Hoe ze naar me keek. Hoe ik misschien wel ook op haar leek… Zij was verdomme de enige die haar mond niet open had gedaan tijdens het nonnenbal! Woede raasde door mijn lichaam toen ik mijn verbanden wisselde. Destijds had ‘mijn moeder’ mij ook afgestaan… Mijn handen jeukten, mijn voeten jeukten. En toen begon mijn hoofd te prikken, alsof iemand een kroon van doornen op mijn hoofd drukte. Mijn hart bonkte als een hamer en mijn handen krabden aan mijn borst. Uit schrik hield ik even op met krabben. Nee, ik zou mijn hart niet laten bloeden voor de zonden van een ander. Ik moest een middel vinden dat mij van het krabben zou weerhouden.


Het volledige verhaal (met deel 6 en 7) kun je hier verder lezen: https://yoo.rs/nelevooryours/blog/stigmata-1494746846.html?Ysid=13829 )
Nele: een middel dat..
Thnks, Berdien. Ik kijk er steeds maar overheen… 🙁
@Nele: waarom niet de laatste twee ook op 120 woorden gezet? Ik heb ze gelezen en ze zijn allebei ook weer erg mooi!
En bedankt ook voor de link naar jullie Blanche (songfestival), echt terecht dat ze zo hoog geeindigd is!
@Lisette: ik plaats de stukjes maar niet, omwille van de huisregel. – Niet meer dan één vervolgstukje per 24 uur. – En morgen is er toch weer een nieuw themawoord…
Oeps….is dat een regel? Dan ben ik zwaar in overtreding geweest. Sorry
Nele, je hebt gelijk wat de huisregel betreft, maar het lijkt erop dat deze regel achterhaald is. Misschien een onderwerp om op het forum te bespreken.
Ewald en Nele, ik heb een topic aangemaakt op het forum.
Gezien. 🙂
Gereageerd, Arjan!