Gelukkig weet mijn vrouw er niets van. Ze zou er wakker van liggen. Er met me over willen hebben. Diepe waarheidsvindingen toepassen. Regelmatig zie ik haar voor me. Soms zou ik meer willen dan alleen zien. Dan voel ik ook een beetje. Raak ik even aan met mijn handen. Natuurlijk denk ik op dat moment niet aan de gevolgen. Die desastreus zouden zijn. Nee, ik denk gewoon aan haar. Daar wil ik mijn gezelschap voor verlaten. Samen naar buiten. Herinneringen. De ene keer voorzichtig vastpakken, de andere keren gretig, onbeheerst. Vingers die hun werk doen. Het vasthouden werkt al troostend. Vastpakken, draaien, even spelen. Tong erlangs. Vuur erbij. Ja, in mijn gedachten rook ik weer een heerlijke halfzware shag. Doodzonde.


@Arjan: ik wist echt tot het laatst niet waar het over ging…maar ik heb roken dan ook altijd vies gevonden.
Arjan: en de smaak van hypothetische whiskey in je mond. Geweldig zoals je de wensdroom beschrijft. Mag je van genieten, dan is niks jammer.
De hunkering van de verslaafde, mooi beschreven. Pas gestopt?
@Lisette, Berdien en Marceline, dank voor jullie reacties en complimenten! En Marceline: op 26 november 2008 heb ik mijn laatste sigaret gerookt. En soms nog gewoon trek.
Arjan: ik dacht bij de eerste keer lezen echt dat je het over een geheime (ex)minnares had. En dan een peuk nadien, zelfs in je wensdroom.
@ Arjan; knap gedaan, inderdaad raadselachtig tot het eind, dan komt de aap uit de mouw.
Maar aangezien je het over ‘haar’ hebt, had het ook zo maar een zware van de weduwe Van Nelle kunnen zijn.
En die wensdroom is ook tweeledig uit te leggen; een minnares en na afloop een shaggie…
Berdien en Ton, bedankt voor jullie reacties. En wat die tweeledigheid en/of wensdroom betreft: Ik zeg niets. Ik schrijf alleen een beetje.
knap geschreven Arjan! zie je binnenkort
<3 @Arjan: maar goed dat een schrijver alleen maar een verhaal hoeft te brengen. Althans, dat is wat Umberto Eco ooit eens ergens schreef: interpretaties zijn een zaak voor de lezer, niet voor de schrijver… Persoonlijk hou ik mij daar aan vast. Schrijven moet vrij zijn want als dat al niet meer vrij is…
Voor mij, als lezer, heb je in je stukje, een soort van copingmechanisme neergezet, en dat op een mooie, subtiele manier. Sterkte.
Vooral blijven doen, dat beetje schrijven;-) En dromen, over roken en meer.
@Kees, ja gaan we doen.
@NeleDeDeyne, dankjewel! Ja, helemaal eens. Wil eigenlijk ook alleen maar het verhaal brengen. Anderzijds merk ik ook dat ik graag weer dingen uitleg. Soms al in het verhaal. Leer steeds meer dat dit eerder afdoet dan toedoet. Dank!
@Simonecarree. Dank! Ik blijf dromen. Over van alles. En daarom blijf ik ook schrijven. Denk ik.