Pijn pijn, muffrou pijn! Doktu bellen, muffrou! (Vertaald: mens sta daar niet te lullen, ik wil dat je de huisarts voor mij belt!).
“Ik heb met de huisarts van mw Garbrgargbrgie de pijnmedicatie besproken. Ze wil niet eten of drinken, schreeuwt continu om de dokter, mobiliseren is een drama behalve als haar telefoon gaat.”
Pijn pijn! Kan niet! (Vertaald: ik ben verschrikkelijk verdrietig en mis mijn familie. Nare herinneringen en eenzaamheid, ik ben er ziek van).
“Ik heb voor mw Garbrgargbrgie een soort dagopvang gevonden waar ze haar taal spreken. Je moet eens zien hoe ze opfleurt!
De huisarts voelt zich zowat verlost, ze heeft hem amper meer nodig.
Haar verhaal vertellen, dat geneest blijkbaar alles wat haar zeer deed.
@Berdien: ach, wat mooi, hoe goede zorg er soms anders kan uitzien dan pillen geven
Berdien, ontroerend! En dank voor de ondertiteling.
Lisette Ton: Dank voor jullie lezen en reageren.
Soms lucht het op een verhaal te schrijven om mijn allergie+uitdaging weer in evenwicht te brengen.
Weer heel sterk de wanhoop en onmacht neergezet, Berdien.
Ga vooral door met deze serie,
(Pas hoorde ik nog: ‘mijnheer is een zorgmijder’.
Nel: voel je wat voor een duet?
Als de stemmen mooi bij elkaar passen is het een verrijking.
Nel: ook harmonieuze klanken voor de mooie momenten.
De atonale doodstrijd – tegenover de vrolijke huppelpasjes van optimisme.