Daarvan zou je toch prompt uit je bol gaan? Vroeger versierde ik de grachten van kastelen en paleizen.
Ik, voortgekomen uit een voornaam geslacht van de leliefamilie. Door Franse koningen op handen gedragen. Ik was een feit, een wapenfeit. Symbool voor maagdelijkheid en zuiverheid. Ik mocht het nieuwe leven aankondigen.
Tegenwoordig ben ik zeldzaam. Eerder op sterven na dood. Slechts te vinden op begraafplaatsen. Niet meer het begin, maar het einde.
Ik heb plaats moeten maken voor de narcis. Die blazen tegenwoordig de loftrompet en misschien zelfs wel de victorie. Ik heb altijd naar boven gekeken, ruimte gegeven aan iedereen. Het zal mij niets verbazen als de narcis steeds buigt om in het wateroppervlak zijn spiegelbeeld te zien. Zichzelf ophemelend.
Adele Set Fire To The Rain https://www.youtube.com/watch?v=Ri7-vnrJD3k
Mooi geschreven, Levja, een hartje daarvoor, maar inhoudelijk niet helemaal juist. In België is de plant inderdaad bijna uitgestorven, maar in Nederland is hij volop aanwezig en staat derhalve niet op de rode lijst.
@Ewald: Geheel correct. Deze weidegeelster verkeert in België.
Mooi! En geheel in jouw traditie zou ik er graag een link bij willen plaatsen, maar dan naar een afbeelding. Van Waterhouse’ Narcissus en Echo in dit geval. https://nl.wikipedia.org/wiki/Echo_en_Narcissus_(Waterhouse)
volgens Wikipedia (Bronvermelding!)
@Simone: Ja, ik ben dol op die verhalen. Ooit een balletuitvoering ervan gezien. Ik zie het nu zo voor me.
@ Levja: jouw talenten zijn al langer ontloken en floreren fonkelend, zoals deze 120w weer bewijst!
Origineel, deze weidegeelster uit België!
@o_verschreef die wellicht wat overdreef. Maar ’t doet mijn <3 goed. THXx
@Marceline: Ik geniet van je reactie, dank je wel.
@Levja. ‘Weidegeelster’, mooie naam, nooit van gehoord. Weer wat geleerd. De laatste twee woorden vind ik eerlijk gezegd wat overbodig. Maar mooi verhaaltje en geheel.
Dank je Han.
Iets moois geleerd vandaag, weleens gezien, maar nooit opgezocht. Nu weet ik het, dank je Levja!
Graag gedaan Marie
@Levja, ik vind de laatste twee woorden juist mooi, omdat de hemel natuurlijk de hele tijd al een rol speelt in je verhaal, en zo’n mooi contrast is met het neerbuigen.
Dank je Lisette. De eerlijkheid gebiedt mij dat ik de woorden heb aangepast. Eerst was het hoe ik tegen de wereld aankijk en nu vanuit de weidegeelster. Ook ik vind het passender in het geheel.