Schrijf mee!
« »

Cultuur, Natuur

Weidegeelster

28 april 2017 | 120w | Levja | 10 |

Daarvan zou je toch prompt uit je bol gaan? Vroeger versierde ik de grachten van kastelen en paleizen.
Ik, voortgekomen uit een voornaam geslacht van de leliefamilie. Door Franse koningen op handen gedragen. Ik was een feit, een wapenfeit. Symbool voor maagdelijkheid en zuiverheid. Ik mocht het nieuwe leven aankondigen.

Tegenwoordig ben ik zeldzaam. Eerder op sterven na dood. Slechts te vinden op begraafplaatsen. Niet meer het begin, maar het einde.
Ik heb plaats moeten maken voor de narcis. Die blazen tegenwoordig de loftrompet en misschien zelfs wel de victorie. Ik heb altijd naar boven gekeken, ruimte gegeven aan iedereen. Het zal mij niets verbazen als de narcis steeds buigt om in het wateroppervlak zijn spiegelbeeld te zien. Zichzelf ophemelend.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Levja of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

15 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »