Mijn voorvader en zijn buurman zagen hun gras gegeten worden door andermans koeien. Nu werd het een sport om als eerste je eigen stuk grasland kaal te hebben. Dan vraten jouw koeien het gras van de buurman en niet andersom.
Die competitie viel niet te winnen, daar koeien zich niets aantrekken van weideschema’s en ‘eerst hier en dan daar’ principes.
De buurman vond er wat op. Op het moment dat zijn gras hoger stond dan dat van mijn voorvader, ging hij als volgt te werk: Hij spande zijn paard voor een gierkar. Langs het prikkeldraad gereden. Met een gierschep bracht hij mest aan op zijn eigen gras.
Uiteindelijk vraten onze koeien dat gras niet meer. Trouwens zijn koeien ook niet.


Boerenslimheid!
@Arjan, meer meer meer!
ach ja, wie een kuil graaft voor een ander.