Hij strikt mij overal voor: Hansie, een mager scharminkel.
Iedereen mijdt hem; hij heeft wratjes op zijn handen. Hij wordt heen en weer geslingerd als we gaan voetballen: ‘Nemen jullie Hansie maar.’
‘Ze hebben me veter losgetrokken. Wil jij ‘m effe make? ik kan dat niet,’ vraagt hij mij en hij strekt zijn voet naar mij uit.
Als we naar binnen gaan: ‘Wil je effe voor me aanballe, ik kan niet bij de bel.’
Eén ding kan hij goed: hij rijdt op alles wat wielen heeft, van autoped tot bakkerskar, die hij al heel jong bestuurt.
Hansie is alweer veertig jaar buschauffeur. Zijn dikke buik past amper onder zijn stuur. Ik kijk naar zijn voeten: instappers. De wratjes zijn weg.
En ik maar wachten op de veter die de wratjes wegsnijdt. In weinig woorden veel verteld. Aandoenlijk ook.
@Mien. Hartelijk dank!
Mooi ronde 120w, de buik van Hansie buiten beschouwing gelaten. Je was aardig voor Hansie, Han.
Mooi ronde 120w, de buik van Hansie buiten beschouwing gelaten.
Je was aardig voor Hansie, Han.
@Alice. Dank je. Ik zie ‘Hansie’ zo nu en dan nog.
Gelukkig dat zijn wratjes weg zijn.
Mooi, Han, die overgang van het kind naar de volwassen man. Sterke zin: ‘Hij wordt heen en weer geslingerd als we gaan voetballen…’
Mooi beeld van Hansie, van jong naar veertig jaar later. Ik zie hem zo voor me.
Een heel leven in een notendop.
Triest maar ook positief: Hansie heeft zijn plek gevonden.
@Levja, Niceway, Marie en Nel. Hartelijk dank voor jullie leuke reacties!
Iedereen heeft vroeger wel zo’n Hansie gekend. Met of zonder wratjes …
@Ewald. Dat moet haast wel.
Han, de openingszin is trouwens, in relatie tot het themawoord, goed gevonden.
@Ewald. Ha, eindelijk iemand die het opvalt! Dank je.
Han, pas bij de tweede keer lezen. Vanavond in een razend tempo stukjes gelezen. Is eigenlijk niet goed. Gaf ook bij Marie een verkeerde reactie. Zojuist gecorrigeerd.
Ewald, ach we gaan allemaal wel eens een keer de mist in. Nou en?
Op zich geen probleem. Als je het niet tijdig opmerkt, kan een ander zich gekwetst voelen en dat vind ik pijnlijk.
Ewald, dat is waar en dat siert je.
Han: herkenbaar hoe je iemand kunt herkennen die onherkenbaar veranderd is. Op de wielen na dan.
Berdien, bij de een is dat eenvoudiger dan bij de ander.
Han: hier vertellen de instappers het verhaal.
Berdien, ja, jij ziet het!
Ik heb beeld, net als de lezers voor mij als ik de reacties zo lees. Ik ken ook zo’n Hansie…die helaas niet lang geleden is overleden aan hartfalen, 46 jaar. Het nare is dat totdat de doodsorzaak bekend werd gemaakt de eerste gedachte van mij en een andere oud bekende was dat hij zelf het initiatief had genomen als je begrijpt wat ik bedoel…Fijn dat jouw Hansie goed terecht lijkt te zijn gekomen.
@Valerie. Leuk dat je er beeld bij hebt. Dank je!