Kreten worden decreten
voor hen die alles weten
parmantige stoere hanen
kraaiend boven hun onderdanen
Zich verheffend in platte taal
met de reden aan de haal
de waarheid is wat zij zeggen
niets meer uit te leggen
Journalisten kunnen alleen liegen
de wetenschap ons bedriegen
wijsheid kent 140 letters
weg met vreemden en ketters
Velen die het verhaal geloven
van moslims die ons beroven
van alles dat ons eigen is
want met ons was toch nooit iets mis
Neen, het zijn zij, de anderen
nooit zal juist dat veranderen
wij staan er altijd als eerst
want orakels zijn hardleers
Opnieuw komen er muren
komt er angst tussen buren
willen wij het kwaad geloven
of komen we het toch te boven.
@Mogen we wel wachten? En waarom zouden we wel wachten op die zachte krachten? (Misschien halen we ze nu wel beter meteen uit de kast en het archief.) Actueel, voor de komende periode…
Ja Nele, je hebt gelijk, we moeten niet wachten; ik moet denken aan lied van Pete Seeger, We shall overcome, lied van hoop en strijdbaarheid
Mooi José. Maar is wachten niet afwachten? Wie is in staat het narcisme een spiegel voor te houden? En dan niet de eigen spiegel, waarin zo graag gekeken wordt!
Mooi José, gedachten van velen over de hele wereld in het gedicht opgesomd. Laten we vertrouwen houden in elkaar, dan komt er vast veel goed.
Woooow! Groots! Zoveel waarheid. Ik kruip in mijn schulp!
Mooi je gedicht. Blijf elkaar met respect benaderen, ook al willen anderen je anders doen geloven.
Heel treffend verwoord, José.
Gelukkig zijn er vele tegenkrachten.