Een vlijmende pijn, ze trappen me overal waar ze kunnen. Ik proef de smaak van stroperig bloed. Vanuit de verte een mannenstem: ‘Het is genoeg geweest,’ maar ze gaan door. Een warme straal loopt tussen mijn benen…
Kijk nou eens, hij pist in zijn broek van angst.
Opnieuw schoppen in mijn buik.
Je hebt hier niets te zoeken. Rot op naar je eigen land. Blijf met je tengels van onze vrouwen af.
‘Stoppen, nú,’ hoor ik luid en duidelijk. Klappen, een schreeuw en er valt iemand bovenop me. Hij kreunt.
Je verdiende loon, vuile verrader.
Dan het geluid van wegrennende voetstappen.
Als ik mijn ogen open, zie ik een grote groep zwijgende mensen. Ze druipen af als de sirenes klinken.
@Nel. Ik heb het een paar keer gelezen. Maar ik begrijp het niet: ik… hij piest in zijn broek… Wie is de hp? Wie is wie?
Han, het verhaal is geschreven vanuit het slachtoffer(hp). Hij wordt mishandeld door een groep. Een van de omstanders heeft de moed er iets van te zeggen, maar hij valt zelf ten prooi aan de groep en valt bovenop het slachtoffer. De rest zwijgt.
Nel, het is me nu wat duidelijker. Dank voor je uitleg.
In de laatste zin moet de punt voor ‘zie’ een komma zijn.
Dat klopt, Han. Dank. Soms gaat het mis op mijn mobiele telefoon.
Han, misschien is het zo duidelijker? Ik heb de stemmen van de groep cursief gemaakt.
@Nel. Dan moet je wel de aanhalingstekens weghalen. Of cursief of aanhalingstekens.
Nel, ik had het begrepen zoals jij het ook uitlegt. Geen stukje overigens om vrolijk van te worden.
Dank, Han. Aangepast.
Fijn, Ewald, dat het toch duidelijk is. Het verhaal berust deels op een ware gebeurtenis.
Helaas dat dit echt gebeurt inderdaad.
Ja, droevig!
Ik heb er een paar Bargoense woorden (ivm wedstrijd) uitgehaald. Deze vond ik bij nader inzien niet passend en onnatuurlijk.
Een goede zet, Nel. Het stukje is er sterker door geworden. Nóg een hartje gaat niet maar eentje bij deze reactie wel <3