De Vries, laat me met rust, smeekte Tanja. Ward en zij hadden voor de zoveelste keer knallende ruzie. Ze had zijn vlakke hand net kunnen ontwijken. Ze was hem spuugzat. Zijn zogenaamd leuke grappen, zijn foute vrienden, zijn dwingend karakter. Zijn liefde voor alcohol. Als hij had gedronken wilde hij harde seks. Hoe had ze ooit voor hem kunnen vallen?
Lieverd, wil jij dit even voor mij dicht maken? Ik heb net mijn lippen gestift. Ward nam de enveloppe zonder op te kijken van haar aan, likte aan de gomrand en stortte schuimbekkend ter aarde.
Zo trof de politie hem enkele uren later aan. In zijn hand de verkreukelde enveloppe, waarop stond: Retour afzender.
W. de Vries – Vijzelgracht 6a – Amsterdam
Het gevoel van Tanja weet je op mij goed over te brengen: hij komt haar echt de strot uit!
Ward krijgt met recht zijn trekken thuis.
Leuk plot, Mara. Die vijzel maakt wat los! 🙂
@Alice wat kan schrijven toch heerlijk zijn!
@Nel,dank je. En ja, als ik eenmaal op stoom ben 🙂
Dat is weer eens wat anders dan met de vijzellepel keihard op Ward’s hoofd slaan en daarna in de gracht flikkeren. De lepel dan. Bijzonder stukje. Het wordt zo wel een echte crimimaand. Van half decenber tot half januari.
@Mien haha we kunnen bijna onze eigen crimi-site oprichten. Dank voor je leuke reactie!
Misdadig goed
De Vijzelgracht; daar gebeurt het deze maand! Erg leuk stukje!