Het feit dat ik nog nooit een wapen ter hand heb genomen, is op zich al een pracht van een wapenfeit te noemen. Een prestatie waar ik best fier op kan én mag zijn. Toch is dit niet als bijzonder te bestempelen, hoor ik jullie denken. Zo zijn er immers wel duizenden met mij. Gelijk hebben jullie. Niets spectaculairs aan. Maar toch … Hoeveel van jullie kunnen er zeggen dat ondanks dat ze nooit een wapen vast hielden, gemoord hebben én er mee weg zijn gekomen? Heel weinig, toch? Degenen die nu in hun vuistje lachen en vermoeden dit gaat over mij … Wees bij deze gewaarschuwd! Velen lopen vroeg of laat tegen de lamp, of beter gezegd tegen mijn wapenfeit aan.
« Groentje
Een spiering uitwerpen »
« Groentje Een spiering uitwerpen »
Fictie
Reflectie van een moordenaar?
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Stefanie Rls of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
7 reacties
Reageren
« Groentje Een spiering uitwerpen »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
in ieder schuilt een Brutus en ook de vermoorde onschuld
Vliegen, muggen en wespen daargelaten durf ik m’n handen in onschuld te wassen. Mooi, Stefanie!
Oei… Vliegen, muggen, wespen, konijnen, schapen en zwijnen daargelaten was ik mee in de onschuld van Alice;-)
Ik zit nu midden in een serie over Dexter. Seriemoordenaar pur sang. Het geeft te denken… Maar mij hoor je niet lachen in mijn vuistje hoor! Goed stuk; hart!
Dank iedereen voor de hartjes en de comments. Fijn om weer te schrijven!
Leuk stukje, welkom terug Stefanie! 🙂
Enne, had je de schrijfwedstrijd al gezien? https://120w.nl/120wedstrijd/misdaad/
Welkom terug, Stefanie. Dat is lang geleden.
Mooie invulling van weekthema.
Bedankt iedereen. De schrijfwedstrijd had ik nog niet gezien, Frank … Misschien kom ik nog met iets 🙂 .