Langzaam hef ik mijn hand met het mes dat blinkt in het vage schijnsel van de lamp. ‘Je laatste seconde is geslagen,’ mompel ik tegen de bewusteloze vrouw die ik deze middag een lift had aangeboden. In mijn auto had ik haar een hengst verkocht. Ze was in één keer out gegaan.
Ik spiek om me heen en zeg mijn woorden nog eens, nu krachtiger, heldhaftiger, maar er gebeurt niets.
Met het mes prik ik in de hals van de vrouw, maar het wil niet baten. Het gevoel waar ik op had gehoopt, wat ik op tv bij seriemoordenaars in de ogen had gezien, blijft uit.
Ik sleep het mokkeltje terug naar mijn auto. Ik zoek wel een andere hobby.


Beste INfiction, welkom op 120w! We vinden het leuk dat je meeschrijft op onze site! Als je vragen of opmerkingen hebt horen we het graag. En vergeet niet dat je altijd in gesprek kunt gaan met je collegaschrijvers via de reactiepanelen.
Groeten en veel 120 woorden lees- en schrijfplezier gewenst!
De 120w-redactie