Zanna zit te midden van de anderen in de hal van het grote huis en kijkt net als zij gespannen naar de deur. Zoals iedere dag zitten ze met zijn allen dicht opeen voor de warmte en ’s nachts slapen ze hier op en in elkaar.
Na enkele dagen van honger was er opeens een bak door de deur gekomen waaruit krekels sprongen. Opgewonden en hongerig had iedereen zich op die lekkernijen gestort. Daarna kwam er een bak met keverlarven. Die trage dieren konden ze eenvoudig oppakken en oppeuzelen. Sindsdien zijn iedere dag die bakken verschenen.
Zanna hoort wat. Ja! De deur gaat open en de eerste bak schuift naar binnen. Ze springt net als iedereen op de krekels af.
Ik vond het hoog tijd worden dat er weer een Blauwtjes-verhaaltje verscheen. Deze heeft niets met totem en ook niets met misdaad te maken. 🙂
@ Marlies: waar haal je het? Hoe dringt zoiets je grijze cellen binnen? Leuk!
Marlies, toevallig vroeg ik me van de week af hoe het met de blauwtjes gaat. Je moet inmiddels deel dertig zo’n beetje naderen. Komt er een boekje?
Jij ook goede dagen!
Wat een fijn vervolg weer, Marlies.
Geen idee, @O-verschreef. Gewoon een grote duim. 😉 Fijna dagen!
@Ewald, grappig dat je er juist aan dacht. Dit is trouwens al verhaaltje nummer 37! Tja, een boekje. Lijkt me wel leuk. Misschien wel.
Dank je, Nel.
Dan was ik flink de tel kwijt, Marlies 🙂
Het is ook niet gemakkelijk om bij te houden.
De Blauwtjes zijn altijd welkom
Dank je, Levja.
@Marlies. Leuk vervolg weer.
@Han, beetje laat, maar bedankt voor je reactie!
leuk weer Marlies.