Bulderende wind, onstuimige branding. Het is waterkoud, maar door mijn thermokleding ben ik goed beschermd.
Ergens in de verte: de strandopgang. Ik heb dorst. Nog even en ik ga drinken, omdat het kan. Bovenaan een bordje met Stiltegebied. De Amsterdamse Waterleidingduinen: een mooi gebied om even bij stil te staan. Het water in mijn bidon komt uit dit gebied. De kraan is de laatste stap in een lang en ingewikkeld proces.
Ik neem een slok helder water. De damherten zullen merendeels worden afgeschoten, heeft de politiek beslist.
Ergens in de verste verte sterft een kind door gebrek aan schoon drinkwater. Kraan? Bidon? Thermokleding? Bescherming…?
In de supermarkt treeën met flessen water. Verkeerd afleveradres. Toch? Hoe moeilijk kan een proces zijn?
In de loop van deze eeuw zal de verdeling van drinkwater wereldwijd de politieke machtsverhoudingen gaan bepalen zoals olie dat in de vorige eeuw heeft gedaan.
Goed stukje, Han.
Ewald, het is tenhemelschreiend! Dank je!
Het is maar net waar je wieg gestaan heeft…
@Marie. Ieder kind zou toch schoon drinkwater moeten kunnen drinken. Waar die wieg ook staat.
Zeker met je eens Han. De basisbehoeften zou voor ieder mens op deze aarde bereikbaar moeten zijn.
Ik gaf een <3. (De teller wil niet bijtellen, maar daar kan ik niets aan doen.)
@Nele. Je intentie is al voldoende. Hartelijk dank!
@Marie. Helaas is de werkelijkheid anders.
Eens met Marie (dus ook met jou) <3
Jouw slotvraag is er één die vaker gesteld kan worden, Han. Ik denk dat vele medemensen zich dit wel eens afvragen:”zie ik het nu zo verkeerd of slaan ze op landelijk/regionaal vlak de plank mis?”
Los van deze overweging vind ik je verhaal sfeervol geschreven.
Mooi stuk @Han. Ik heb ooit van een vluchteling (of dit woord nog gebruikt mag worden????) geleerd bij het tandenpoetsen de kraan dicht te draaien. Ik deed dat altijd met de kraan open.
@Alice. Dank je. Deze vraag móét gesteld blijven totdat het niet meer hoeft.
@Levja. Waarom zou je dat niet mogen zeggen? Het beestje gewoon bij de naam noemen.
@Han, al column redelijk geslaagd. Die damherten lijken hier echter verdwaald te zijn.
@Ineke Wolf. Dank je. Verdwaald…? Ik volg je even niet.
@Han, niet letterlijk, immers ze lopen daar. Verdwaald in je verhaal, met slechts die ene opmerking erover. Heb je overigens een twitteraccount? Of is dat een andere Han Maas?
@Ineke Wolf. Ik schrijf: ‘De Amsterdamse Waterleidingduinen: een mooi gebied om even bij stil te staan.’ Ik zie dus in dit gebied de damherten lopen waarover veel geschreven en gesproken is, onder meer in de gemeenteraad.
Als ik daar hardloop: een prachtig gezicht!
Nee, ik blijf ver weg van Twitter!
@Han, ik vind de opmerking te terloops. Ik ken het gebied en ik weet van het afschietbeleid. Er mag van mij iets meer in over dat damhert. Of niet, omdat het in het stuk om tegenstellingen gaat, tussen hier en ver van mijn bed. Een plek waar koeien bijvoorbeeld veiliger zijn dan kinderen.
@Ineke. Ik deel je mening niet, want het accent ligt op het drinkwater en de tegenstelling. In mijn mijmering is het damhert een bijzaak en hierdoor genoeg belicht. Maar bedankt voor het meedenken.
@Han, gelukkig hoeven we het niet eens te zijn en het is per slot van rekening jouw stuk.
@Ineke. En daar ben ik het weer mee eens.
@Han ☺
Het is zo moeilijk te begrijpen dat iets wat zo makkelijk vloeit en stroomt gewoon niet ver genoeg reikt. Een tijd geleden omschreef ik Nederland met de typering ‘het gras is er groener dan elders en het regent er vaak’. De vreemdelinge keek me aan en zei uit de grond van haar hart ‘wat heerlijk voor jullie!’.
Nu is ze geen vreemdelinge meer maar een vriendin. Ze was onlangs hier. Ze zag toen ook de keerzijde van het water; groen grasland, een dijk en aan de buitenkant van die dijk water, hoger dan het grasland… Het maakte haar bang. Terecht!
Een ding: ‘omdat dat kan’ schrijf je in zin 2. Ik struikel over die 2x ‘dat’. Veranderen in ‘het’ misschien?
@Simone. ‘Het’ klinkt wellicht beter. Dank je!