Mijn oude hond is overleden. Als het verdriet wat afgenomen is en er weer ruimte in mijn hart komt, ga ik kijken naar een nieuwe viervoeter.
Samen met mijn dochter ga ik naar het dierenasiel. Misschien kunnen we een hond blij maken in ons gezin?
We zien een witte Boemer.
Een hondje dat ontzettend enthousiast is om mensen te zien. Zodat hij ondersteboven van links naar rechts buitelt. Enfin zo snel dat zelfs mijn dochter hem niet kan volgen met haar ogen! We worden er duizelig van.
Vast een lief beestje, maar helaas: “Kan niet alleen zijn, ook niet na een periode van wennen”, vertelt de asielhouder ons. Alle honden hier hebben dat probleem, ze hebben stuk voor stuk verlatingsangst…

@Marie. Aandoenlijk en leuk! Heerlijk, een hondje dat aandacht vraagt! Het beestje krijgt mijn hartje: <3
Een hondje, die ontzettend… moet zijn: Een hondje, dat ontzettend…
Dank je Han. Ik heb zo nagedacht over mijn komma’s en ik heb eerst die en toen dat van gemaakt. Dus toch! Verbetert nu.
@Marie. Geen dank, het is een leuk stukje. Nu dat je het toch over komma’s hebt… Onderstaand lijkt mij beter. En ‘ontzettend’ enthousiast is wel heel erg enthousiast.
Een hondje dat zo enthousiast is om mensen te zien dat hij ondersteboven van links naar rechts buitelt. Enfin…
Hier spreekt heel veel hondenliefde uit.
Ja Han, dit is echt gebeurd. Het lieve beest was echt niet te volgen!
De komma stond er nog. Ik heb de zinnen iets veranderd, was de komma achter hondje vergeten weg te halen. Bedankt!
Ewald, dank je, klopt! Hier schrijft een echte hondenliefhebster.
Poef, zo herkenbaar. Honden geven ZO ZO veel.
@Marie. Deen dank, groet van een hondenliefhebber.
Levja. Ja ze geven zoveel.Ik wilde graag een ontheemd hondje wat geven.Het was niet te doen helaas met dit Boemertje!
Fijn te horen dat er zoveel hondenliefhebbers zijn Han!
zijn honden in asiel inderdaad zo getraumatiseerd?
José helaas wel.
Althans in het asiel waar wij waren. Een dier, waarbij baas ernstig ziek of overleden is, niet gelukkig. Die mist zijn baasje natuurlijk wel, maar kan, als het normaal is opgevoed, zonder problmen herplaatst worden. Fijn dat we asiels hebben en daar zoveel vrijwilligers werken om die lievers een toekomst te bieden. En voor iedereen, die denkt: “Ach zo’n poesje of hondje, staat toch wel leuk in mijn interieur of dan kan ik effe aaien: “Niet doen”, ga op bezoek in het asiel!”