Het stond met letters van banket in de sterren geschreven: eens buitelt Pieterbaas van zijn piëdestal. Nu zit de brave man in zak en as, zo wordt hij nog zwarter. Zondig benijdt hij die blanke übermensch in vrouwenkleren, met een slordige baard, een onnozele hoed en, al waait de wind door de bomen, een zonnebril op de neus.
Maar! Piet, ook milieujunk van Stichting Natuurbeschermpieten, plant actie. Die stichting stelt dat het stout is sparren te kappen om Kerstmis te vieren.
En! Ze vindt het eveneens stout tegen Pasen kippen overvloedig eieren uit het gat te persen!
Toch! “Wees maar gerust mijn kind.
Ik ben een goede vrind.
Want al ben ik zwart als roet,
‘k meen het toch goed.”

Zo is dat. Eigenlijk deugt niets 😉
Helemaal waar. Naarstig op zoek naar het ‘Leven en laten leven’
<3