Om weer wat nieuws te proberen, besluiten we poppenkast te spelen in het verpleeghuis.
Jan Klaassen zal vast herinneringen oproepen. De handpoppen worden gemaakt en ik heb de eer zowel Jan Klaassen als Katrijn te zijn. Bij het uitbeelden van een twist, laat ik Katrijn steeds schel Jan Klaassen schreeuwen.
Uit de zaal roept een heer: “Hansworst”. Ik kan mijn lachen niet onderdrukken en krijs nog een keertje Jan Klaassen. En weer: “Hansworst. Heb je dorst? Ga dan maar naar Hansworst, die heeft een hondje en dat plast in je mondje.”
Na afloop van de poppenkast, maak ik een praatje met de man. Hij, die geen naam meer kan onthouden, vertelt mij dat Jan Klaassen een Duitser is.
Junker Stockfisch.
« Eetcultuur
Felgekleurde zonnebril »
« Eetcultuur Felgekleurde zonnebril »
Cultuur, Fictie, Mensen
Jonker Stokvis
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Levja of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
20 reacties
Reageren
« Eetcultuur Felgekleurde zonnebril »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
En het lied mag van mij weer niet ontbreken: https://www.youtube.com/watch?v=Hs6t0X5p8TA
@Levja. Indrukwekkend, zo kan het gaan, neem ik aan.
@Han: voor mij nog steeds opmerkelijk. Namen van partner en kinderen kennen deze bewoners veelal niet meer. Kan heel kwetsend zijn voor dierbaren. Verrassend kunnen ze soms ineens iets vertellen, waar ik vaak niet eens bij stil sta. Dit is fictie, maar zo komt het dan op me over.
Levja, hartverscheurend!
Levja, zeer beeldend beschreven. Mooi stukje!
Mooi geschreven Levja. Originele invulling van het thema.
@Han: ook hartverwarmend. Kinds heeft veel van een kind in zich. Vooral het onvoorwaardelijke. Ik zie het ook een beetje als de cirkel van het mensenleven.
Merci@Ewald
Merci@Nyceway
Mijn ode aan deze “wereldburgers”
Ein richtige Hanswurst der Jonker Juncker Stokvis Stockfisch. 🙂
Geweldig stukje Levja.
Wel wat verwarrend, al die naamwisselingen.
Voor mij komen ze allemaal uiteindelijk gewoon uit Italië. 😉
Commedia dell’arte!
Merci @Mien Ja, meerdere namen voor dezelfde persoon. Komt meerdere malen voor. Kunnen we dat ook synoniem-namen noemen?
Mooie hernneringen an dit liedje, veel gezongen toen ik aan het verbouwen was
Muziek doet goed bij alles wat je doet @H.
Mooie zin: “Hij, die geen naam meer kan onthouden”. Fijn stukje. Schrijnend, maar zo kan het gaan
Merci @Mas. Het is mijn ervaring van het afgelopen jaar. Ik lees voor in een verpleeghuis aan demente bejaarden. Ik ervaar dit als heel bijzonder. Ook de soms ineens wonderschone verhalen. Het maakt mij klein en ook stil.
Wat een vrolijke 120W Levja, ik kan de hp voor me zien, verstopt achter de poppenkast te schokken van het lachen….
@Alice: Anders vrolijk, wel blij en zelfs gelukkig dat het deze lieverds iets zegt. Zoiets als het leven zelf. Is vaak ook een poppenkast.
Heerlijk Levja, prachtig verwoordt deze treurnis op een vrolijke manier. En heerlijk de muziek weer beluisterd!
@Marie: mijn hartelijke dank voor je mooie woorden. Het uurtje voorlezen is ook voor mij steeds een mix van blijdschap en droefenis. Wat mij het meeste treft is de onvoorwaardelijkheid.
Voor mij zeer herkenbaar Levja!
Inderdaad @José