‘Ik wil aangifte doen.’
‘Waarvan?’
‘Ongewenste intimiteiten.’
‘Wat is er gebeurd?’
‘Ik was aan het hardlopen door het park. Na ieder rondje werd ik lastiggevallen door bouwvaksters bij die nieuwbouw.’
‘Wat deden ze?’
‘Fluiten, opmerkingen als “waar gaan die lekkere benen naartoe?” En na het laatste rondje kreeg ik zelfs een tik op mijn kont.’
‘Is dat alles?’
‘Nee, er fietste een politieagente langs; ze deed niets. Erger nog, ze zei : ”Hé lekker ding…” Wacht even, dat was jij. Ik herken je nu, zonder helm.’
‘Ja, dat was ik, lekker ding. Ik profileerde je meteen: een smachtende, hardlopende eenling…’
‘Wat doe je? Ga van mijn schoot af!’
‘Moet je maar niet zo’n strakke broek aantrekken en aanleiding geven. Eigen schuld.’
Is het nu die helm of die schoot, die ons allemaal past? Ben het effe kwijt! ?
@Mien. Naar keuze…
Ha ha Han, Han. Is ga van mijn schoot af niet met een hoofdletter G? Gevoelsmatig?
@Levja. Achter ‘Wat doe je?’ staat een (onzichtbare) komma. Maar nu je het zegt, wellicht komt een G krachtiger over. Dank je.
Ja door dames gedomineerde wereld kan het gek gaan!
@Marie. Zeg dat wel, haha!
ja zou dat ooit het resultaat van feminisme kunnen zijn?
@José. De tijd zal het leren. Ik blijf lekker hardlopen!