Zijn opa had aderverkalking. Hij herinnert zich nog goed dat hij met zijn vader in het halletje met de felle neonverlichting stond. Als hij door het raam naar zijn opa keek, zag hij zichzelf en zijn vader in dat afgrijselijke kamertje staan.
‘Weet je nog wel, die avond in de regen…’ zong zijn opa altijd. Hij dacht dat hij danste, maar zat in zijn stoel. ‘Waar is je moeder?’ vroeg hij dan aan zijn vader. Of ’Wie bent u?’
Zijn vader heeft Alzheimer. Hij kijkt door het raam en ziet zichzelf in dat kamertje. Aderverkalking, dementie of alzheimer? Het zit in de familie.
De kans is groot dat… Hij moet er niet aan denken hoewel hij dat nu nog kan.
Ja, die erfelijkheid, die maakt je soms bang.
Men lijdt het meest door het lijden dat men vreest …
@Mien. Zeker!
Wat beladen hè, als je zo’n familie hebt, je realiseert je dat als ouder met een kwaal, wat een last draag je dan mee… En geef je ongevraagd mee aan de volgende generatie.
Mooi weer gegeven!
Ik gaf een hartje, helaas Han hij telt niet op!
@Marie. Dat geeft niet. Je leuke reactie is meer waard dan een hartje. Dank je!
ja, mijn oma en moeder werden ook dement rond hun 75e, ik wordt komend jaar zeventig, dus wie weet.
@José. Je moet er natuurlijk niet iedere dag bij stilstaan, maar het is wel beangstigend. In mijn familie komt het gelukkig niet voor, maar dat is geen garantie.